f(x)=0 berridatzi x=ϕ(x) gisa eta iteratu: noiz konbergitzen duen (∣ϕ′(α)∣<1), zein abiaduratan, eta metodoaren ordena ϕ-ren zein deribatu anulatzen diren soluzioan ematen duen teorema.
f(x)=0-tik x=φ(x)-ra
f(x)=0 ekuazio oro (era askotara) puntu finkoko problema gisa berridatz daiteke: x=ϕ(x); soluzioak ϕ(α)=α betetzen du. Metodoa funtzioa iteratzea da:
α kenduta, puntu finkoko iterazioaren errore-ekuazioa geratzen da:
ek+1=ϕ′(α)ek+2ϕ′′(α)ek2+6ϕ′′′(α)ek3+⋯
ϕ′(α)=0 bada, gai nagusia lineala da: ek+1≈ϕ′(α)ek. Erroreak uzkurtu egiten dira ∣ϕ′(α)∣<1 bada (konbergentzia lineala, ∣ϕ′(α)∣ faktorearekin) eta hazi ∣ϕ′(α)∣>1 bada: horixe da konbergentzia lokalaren irizpidea.
Gainera ϕ′(α)=ϕ′′(α)=⋯=ϕ(p−1)(α)=0 eta ϕ(p)(α)=0 badira, aurreko gai guztiak desagertzen dira eta bizirik dirauen lehenak ordena finkatzen du: puntu finkoko metodo baten ordenaren teorema da, hain zuzen.
ek+1=p!ϕ(p)(α)ekp+O(ekp+1)
Berehalako aplikazioa: Newton-entzat, ϕ=x−f′f eta ϕ′=(f′)2ff′′, erro sinple batean anulatzen dena (f(α)=0). Orokorrean ϕ′′(α)=0 denez, Newton-ek 2. ordena du, frogapen zuzenarekin bat etorriz.
Teorema honek azaltzen du zergatik den Newton 2. ordenakoa: bere iterazio-funtzioak, ϕ=x−f′f, ϕ′(α)=0 betetzen du erro sinple batean. Ordenaren definizio orokorra eta haren neurketa praktikoa Konbergentzia-ordena eta eraginkortasuna orrian lantzen dira.
Adibidea: konbergentzia motela
Adibideaφ(x)=cos²x iteratu
Ebatzi x=cos2x, xk+1=cos2(xk) zuzenean iteratuz x0=0.3-tik, eta estimatu konbergentzia-abiadura.
Lehen iteratuek soluzioaren inguruan oszilatzen dute: x1=0.9127, x2=0.3741, x3=0.8665, x4=0.4193, x5=0.8343,… oso poliki hurbilduz α=0.641714-ra.
Abiadura puntu finkoko deribatuak finkatzen du: ϕ′(x)=−2cosxsinx=−sin2x, eta α-n:
∣ϕ′(α)∣=∣sin(2⋅0.641714)∣=0.959<1
Konbergitzen du (zeinu negatiboak oszilazioa azaltzen du), baina 0.959 faktorearekin: 455 iterazio behar dira 10−9-ko errorea lortzeko. Newton-ek ekuazio bera 5 iteraziotan ebazten du; hor ikusten da 1. eta 2. ordenaren arteko aldea.